என்று தனியும் இந்த சுதந்திர தாகம் ...

பாரதி ஒரு கவியா ?

பாஞ்சாலி சபதம் ஏன் எழுதினார் ?
இப்படியான கேள்விகளில் ஆரம்பித்தது பயணம்.
இன்னும் என்னுள் பாரதியைப்பற்றிய அறியாமை இருந்துவருகிறது.
ஆனால்,இன்னும் அவர் உயிர்ப்புடன் தேவையாக இருப்பதை காலம் கண்முன் காட்டுகிறது.


இந்த காணெளி அதனை பாடுகிறது .பார்க்க




பாரதி பற்றி சில :

பாஞ்சாலி சபதம் 1924ல் தான் முழுமையாக வெளிவந்தது.
1919 நவம்பர் 5ல் கானாடுகாத்தான் திரு.வயி.சு.சண்முகம் செட்டியாருக்கு பாரதி எழுதிய கடிதத்திலிருந்து பாஞ்சாலி சபதம் 2-ம் பாகம் 1919லேயே கையெழுத்து படியாக முடிவுற்றிருந்தது என அறியமுடிகிறது.அந்த காலத்தில் வறுமையிலும்,சொல்லொணாத் துயரத்திலும் பாரதி வசிந்துவந்துள்ளார் என்பதும்,அத்தகைய வறுமையிலும் சொல்லழகும்,பொருளழகும் அமைய அழகிய உணர்ச்சிச்சித்திரமாய் சந்தப்பாக்களால் பாஞ்சாலி சபதம்  படைத்துள்ளார்  எனவும் அறியமுடிகிறது .


அடுத்தவர் (அன்னியர்)மீது ஆத்திரத்தை வளர்த்துவிட்டால் மட்டும் தேசிய உணர்வு உறுதி பெற்றுவிடாது ,அது வீண் ,ஆக்க வேலைகளை செய்து காத்து வளர்க்க வேண்டி ஒன்று தேசிய உணர்வு என்பதில் ஆணித்தரமாய் இருந்தார்.


நாட்டிற்கு தேவையான பொதுக்கல்வியை  வற்புறுத்தினார் .

தர்மத்தை துலாக்கோலாய்,தர்க்க நுட்பங்களை எடைகளாய்க்கொண்டு,சிந்தனையை சரக்காய் விற்று தாம் நடத்திய தராசுக் கடை வியாபாரத்தை ஒரு கட்டுரையிலே பாரதி விவரிக்கின்றார்.
அருகிலே இருக்கும் பொருள் நேரே தெரியாமல்,தூர இருக்கும் பொருள் மட்டும் துலங்குகின்ற தூரப்பார்வை கொண்ட வழக்கறிஞர் ஒருவர்,தராசிடம் வந்து ,

'நமது தேசத்துக்கு காருண்ய கவர்ன்மெண்டார் நமக்கு எப்பொழுது ஸ்வராஜ்யம் கொடுப்பார்கள்?'என கேட்டாராம்.

ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் ஜனத்தலைவர் பள்ளிக்கூடங்கள் வைத்து,தேச பாஷைகளில் புதிய படிப்பு சொல்லிக்கொடுக்க ஏற்பாடு செய்தால்,உடனே கொடுத்துவிடுவார்கள்' என்று தராசு பதில் தந்தது.

'அது எப்போது முடியும் ?'என வழக்கறிஞர் பதட்டத்துடன் கேட்க,

'நீர் போய் நான்கு கிராமங்களில் நான் சொல்லியபடி பள்ளிக்கூடங்களை ஏற்பாடு செய்துவிட்டுப் பிறகு வந்து கேளும்,சொல்கிறேன்'என்று தராசு பதிலளித்தது.

இதிலிருந்து அவரின் தொலைநோக்கு பார்வை தெளிவாகிறது என்பதோடு வாத விவாதங்களுக்கு அப்பால் செயலுக்கு உந்தும் அவரின் அறைகூவல் தெரிகிறது.


'வேறு வேறு பாஷைகள் -கற்பாய் நீ
வீட்டு வார்த்தை கற்கிலாய் போ போ போ'   என

போலி மோகத்தில் இருக்கும் மொழிஅடிமைகளை  போ...போ...போ ...என விரட்டுகிறார்.



'வீமாதி வீரர் விளித்தெங்கு போயினரோ !
ஏமாறி நிற்கு மிழிஞர்களிங் குள்ளாரே'  -என நொந்துகொள்கிறார் .


'ஆணெலாம் பெண்ணாய் அரிவையரேலாம் விலங்காய்
மாணெலாம் பாழாகி மங்கிவிட்டதிந் நாடே'
என்று மறைந்த மாண்பை ,பறி கொடுத்த பெருமையை ,இழந்த அனைத்தையும் நினைத்து ஏங்கி ,உயர உறுதிபூண ஊக்கம் பெற துடிப்பினை ஊட்டுகிறார்.


நாம் எவ்வளவுக்கெவ்வளவு அறியாமையில் இருக்கின்றோமோ அவ்வளவுக்கவ்வளவு பாரதியின் தேவையும் இருக்கும் .


சரி இன்று நாம் ,
நாம் மறந்தவிட்ட விடயங்களை பட்டியலிட்டுப்பார்க்கலாமா ?.

1. முள்வேலி .
மற்றவற்றை நீங்கள் நினைவிருந்தால் கூறுங்கள் .





.








நன்றி : யூடியும் மற்றும் இணையம்.
.

Download As PDF

Tweet